تبلیغات
EXPLOR
EXPLOR
شنبه 3 مرداد 1388

آموزش مونتاژ یک کامپیوتر

شنبه 3 مرداد 1388

نوع مطلب :

یکی از بزرگترین مزایای کامپیوتر های دسکتاپ انعطافشان در ارتقای سخت افزاری است، یعنی زمانی که دسکتاپی که شبهای زیادی را با شما به صبح رسانده و بسیاری از رازهای مگوی شما را می داند فرسوده می شود در خیلی موارد می توان با یکی دو ارتقای سخت افزاری جانی دوباره به آن بخشید. اما مسئله اینجاست خیلی ها از باز کردن Case کامپیوترشان و دست زدن به قطعات ترس عجیبی دارند، برای این دسته از افراد کامپیوتر و قطعات داخل Case تقریبا مثل یک راز داوینچی است و هرگز هم سعی نمی کنند از این راز سر در بیاورند. اما واقعیت این طور نیست و این راز داوینچی به راحتی برای همه قابل کشف است

اساسا زیربنایی ترین قطعات هر کامپیوتری مادربرد و CPU آن هستند. مادربرد یا main board که به اختصار MB هم نامیده می شود همانطور که از نامش پیداست اسکلت اصلی کامپیوتر شماست و کلیه قطعات بدون استثنا با این قطعه ارتباط مستقیم خواهند داشت و بر روی آن سوار می شوند. بنابراین وقتی قصد خرید قطعات کامپیوتر جدیدتان را دارید بهتر است هر چه می توانید روی این قطعه هزینه و برای انتخابش وقت صرف کنید :-)، مادربردی که تهیه می کنید هر چه استاندارد های به روز تری را پشتیبانی کند فرصت بیشتری را برای ارتقا های سخت افزاری بعدی شما فراهم می کند که در مجموع زمانی که بخواهید در سالهای آتی کامپیوتر خود را ارتقا دهید سبب صرف هزینه ی کمتری خواهد شد. در مورد CPU یا مغز اصلی کامپیوتر هم که نیازی به توضیح واضحات نیست؟! هست؟

قسمت اول / مادربرد و CPU


یکی از بزرگترین مزایای کامپیوتر های دسکتاپ انعطافشان در ارتقای سخت افزاری است، یعنی زمانی که دسکتاپی که شبهای زیادی را با شما به صبح رسانده و بسیاری از رازهای مگوی شما را می داند فرسوده می شود در خیلی موارد می توان با یکی دو ارتقای سخت افزاری جانی دوباره به آن بخشید. اما مسئله اینجاست خیلی ها از باز کردن Case کامپیوترشان و دست زدن به قطعات ترس عجیبی دارند، برای این دسته از افراد کامپیوتر و قطعات داخل Case تقریبا مثل یک راز داوینچی است و هرگز هم سعی نمی کنند از این راز سر در بیاورند. اما واقعیت این طور نیست و این راز داوینچی به راحتی برای همه قابل کشف است

اساسا زیربنایی ترین قطعات هر کامپیوتری مادربرد و CPU آن هستند. مادربرد یا main board که به اختصار MB هم نامیده می شود همانطور که از نامش پیداست اسکلت اصلی کامپیوتر شماست و کلیه قطعات بدون استثنا با این قطعه ارتباط مستقیم خواهند داشت و بر روی آن سوار می شوند. بنابراین وقتی قصد خرید قطعات کامپیوتر جدیدتان را دارید بهتر است هر چه می توانید روی این قطعه هزینه و برای انتخابش وقت صرف کنید :-)، مادربردی که تهیه می کنید هر چه استاندارد های به روز تری را پشتیبانی کند فرصت بیشتری را برای ارتقا های سخت افزاری بعدی شما فراهم می کند که در مجموع زمانی که بخواهید در سالهای آتی کامپیوتر خود را ارتقا دهید سبب صرف هزینه ی کمتری خواهد شد. در مورد CPU یا مغز اصلی کامپیوتر هم که نیازی به توضیح واضحات نیست؟! هست؟!

توجه داشته باشید که:
قبل از اینکه وارد بحث اصلی بشویم یک نکته ی اساسی و مهم در هنگام مونتاژ قطعات وجود دارد، آنهم اینکه حتما سعی کنید عملیات مونتاژ را روی میز و یا سطحی انجام دهید که نارسانا باشد و احتمال پدید آمدن اتصالی به حداقل برسد، از طرفی وقتی شما قطعات یک کامپیوتر را تهیه می کنید و به خانه می آیید تا آنها را مونتاژ کنید معمولا فروشنده قطعات به شما 24 ساعت مهلت تست می دهد تا اگر قطعه ای اشکالی داشت آن را ببرید و تعویض کنید منتها این مهلت تست منوط بر این است که جای پیچ روی قطعه ی معیوب نیافتاده باشد. لذا شما بایستی یک پیش مونتاژ در خارج از Case انجام دهید یعنی قطعات را در خارج از Case مونتاژ کنید از آنها تست بگیرید و وقتی مطمئن شدید این قطعات برای شما یک کامپیوتر درست و حسابی می شوند(!) آنها را از هم باز کنید و دوباره درون Case سوار کنید، در حین پیش مونتاژ بایستی خیلی دقت کنید که اتصالی پیش نیاید مثلا حتما هارد دیسک را روی یک محیط عایق گذاشته باشید و محل استقرار قطعات (مادربرد و قطعات مونتاژ شده بر روی آن، پاور، و DVD-Rom) طوری باشد که با یکدیگر تداخلی پیدا نکنند و غیره، چون یک اتصالی کوچک می تواند باعث معیوب شدن قطعات و دود شدن پول شما شود.

اما در کل این راهنما شاید سخت ترین بخش قضیه این است که چه مادربرد و CPU یی را بخریم؟ مادربردی که تهیه می کنید بایستی همانطور که گفتم تا حد ممکن استانداردهای روز را داشته باشد یعنی مواردی مثل اینکه یک مادربرد چه مدل رمی بر روی آن سوار می شود، چه نوع کارت گرافیکی با چه استانداردی را می تواند پشتیبانی کند، چه نوع پردازنده یا CPU هایی را تا چه سرعتی پشتیبانی میکند؟، چه تعداد درگاه USB دارد؟ و... را در نظر بگیرید، ضمن اینکه هر مادربردی را که انتخاب نمائید به یک سری سخت افزارهای خاص و مدل های خاص بالاخره محدود خواهید شد و مسلما بعد از انتخاب مادربرد بایستی CPU یی را انتخاب کنید که سازگاری و کارایی کافی و لازم را بر روی آن مادربرد دارا باشد. بهترین راه برای کسانی که بازار سخت افزار را خوب نمی شناسند استفاده از تجربه ها و دانش دیگران در این زمینه است لذا فوروم های فارسی می توانند کمک موثری در این زمینه باشند،

اما برویم سراغ مواد لازم برای آموزش امروز:
1- پیچ گوشتی به تعداد کافی و لازم
2- مادربرد مورد نظر (دفترچه راهنمای مادربرد برای افراد غیر حرفه ای و حتی برخی موارد حرفه ای نیاز هست)
3- CPU سازگار و مناسب با مادربرد مورد نظر
4- Heatsink و فن (معمولا هر دو به صورت یک قطعه در پکیج خود CPU ی شما موجود هستند)
5- یک عدد کیس/Case مناسب با ابعاد مادربرد شما

آماده سازی Case:
اگر بدانید قطعات چگونه داخل Case سوار می شوند مونتاژ کردنشان در خارج از کیس برای تست اولیه چندان تفاوتی ندارد پس برای همین یک راست آمده ایم سراغ اصل مطلب والا کماکان پیش مونتاژ در خارج از Case توصیه می شود. اکثر کیس های امروزی دارای پایه های پیچی هستند که ظاهرا از جنس برنج یا چیزی شبیه به آن هستند و بر روی بخشی از سطح کیس که مادربرد در آنجا قرار میگیرد پیچ می شوند. کار اصلی این پایه ها جلوگیری از اتصال مابین مادربرد و سطح کیس می باشد و بعد مادربرد به خود این پایه ها پیچ می شود.

البته بایستی این نکته را هم در نظر گرفت که کیسی که شما تهیه کرده اید ممکن است تعداد زیادی از این پایه ها داشته باشد لذا بایستی ابتدا مادربرد را با کیس تطبیق بدهید و ببینید مادربرد خودش چند جا برای پیچ شدن به پایه ها دارد و این نقاط در کجا قرار می گیرند بعد پایه هایی را در جایگاه مناسب ببندید.

آماده سازی یا تعویض غلاف ورودی و خروجی ها (I/O sheild)

در پشت کیس ها یک نوار فلزی نازک وجود دارد که به آن غلاف ورودی و خروجی ها یا Input/Output Shield می گویند، از طریق حفره های موجود روی این غلاف امکان ارتباط و دسترسی از خارج از کیس با پورت های مادربرد (پورت کیبورد، پورتهای USB و...) که در درون کیس قرار دارند فراهم می آید. بر روی این غلاف معمولا جای پورت های مختلف برجسته شده یا خط چین شده و آماده ی جدا سازی هستند در اکثر موارد اگر مادربرد و کیس هر دو استاندارد باشند با تطبیق پورت های مادربرد با آن و شکاندن و در آوردن کاور پورت های مورد نظر از روی غلاف کیس آماده استفاده می شود ولی اگر کیسی استاندارد نباشد و یا بر عکس مادربرد استاندارد نباشد بایستی غلاف را با غلافی که مناسب باشد تعویض کنید که خیلی خیلی کم این حالت دوم پیش می آید.

نصب CPU:

شاید چون CPU یکی از مهم ترین و گران ترین قطعات است ممکن است با خود تصور کنید باید نصبش بر روی مادربرد بسیار دشوارد باشد. ولی اصلا اینطور نیست و فقط کافی است کمی دقت کنید.

CPU بر روی سوکت مخصوص به خودش که در مادربرد تعبیه شده است (به شکل بالا توجه کنید) سوار می شود، این سوکت اساسا خیلی تابلو است و بدون چشم غیر مسلح نیز به راحتی قابل رویت است (!) و یافتنش نیاز به سوزندان فسفر اضافی ندارد D:!! در ابتدا بایستی سوکت CPU را آنلاک کنید یا ساده تر قفلش را آزاد کنید، معمولا یک گیره یا اهرم پلاستیکی یا فلزی مانند یا چیزی شبیه به آن در یکی از گوشه های سوکت قرار دارد لذا بایستی آن را به سمت بیرون فشار دهید و بعد بالا بیاورید تا سوکت آنلاک شود. (روی شکل بالا کلیک کنید حسابی دستگیرتان می شود داستان چیست)

حالا که سوکت آنلاک شد بایستی CPU را با آن برای جا زدن تطبیق دهید، CPU های مختلف دارای لایه های پین مختلف و گوناگونی در زیرشان هستند، اما جهت اینکه فرد مونتاژ کننده راحت بفهمد که CPU از کدام طرف و چگونه در سوکت جا می خورد یکی از گوشه های آن کمی اریب یا زاویه دار و فاقد پین است (در خیلی موارد این گوشه با یک علامت یا برچسب و غیره، از قبل توسط خود کارخانه تولید کننده متمایز شده است). حالا تنها کاری که باید بکنید این است که سوکت CPU روی مادربرد را نگاه کنید و ببینید کدام گوشه ی سوکت با این گوشه ی CPU شما مطابقت دارد تا مشخص شود CPU از کدام طرف و به چه صورت در سوکت جا می خورد و بعدش هم که واضح است CPU را به آرامی در سوکت جا می زنید.

دقت داشته باشید اگر CPU در جهت درست و مطابق با سوکت قرار گرفته باشد خیلی راحت و آرام و بی دردسر (هلو برو توی گلو) در سوکت جا میخورد لذا در حین انجام اینکار خشونت یا فشار آوردن اصلا نیاز نیست و اینکار ممکن است سبب صدمه رسیدن به CPU و یا سوکت و یا هر دو شود.
CPU را که جا زدید گیره یا اهرم سوکت را به سر جایش بر می گردانید تا CPU در داخل سوکت روی مادربرد قفل شود.

نصب Heatsink و فن

راستش نصب فن و Heatsink (قطعه یی که در تصویر در زیر فن قرار دارد) بعضی وقت ها دردسرهای خودش را داراست (البته امروزه به ندرت دردسر دارد). در برخی موارد میبایستی یک عایق حرارتی خاص را قبل از نصب Heatsink بر روی CPU قرار دهید (معمولا این نوع عایق ها به صورت یک لایه نازک و مسطح روی CPU قرار می گیرند). البته ناگفته نماند امروزه به ندرت از این عایق ها به صورتی که گفته شد استفاده می شود و اساسا چون فن و Heatsink در درون پکیچ CPU و به صورت یک قطعه مجزا وجود دارند خود Heatsink ها به این نوع عایق تجهیز شده اند و اگر در زیر Heatsink را نگاهی بیاندازید می بینید این عایق به صورت یک لایه خاکستری نازک و مسطح است.

معمولا در دور سوکت CPU پایه ای در نظر گرفته شده است که برای مونتاژ فن و متعلقتاش بر روی CPU است، بایستی Heatsink را با ین پایه تطبیق بدهید و بعد آن را سوار کنید و قفلش نمائید Heatsink های مختلف بر روی مادربرد های مختلف به شکل هایی گوناگون سوار و قفل می شوند ولی عملا اینکار دشواری خاصی ندارد. پس از سوار شدن Heatsink و فن بایستی کابل برق فن را به کانکتور مرتبطش در روی مادربرد وصل کنید این کانکتور معمولا در نزدیکی CPU است و حتی در اکثر موارد عبارت Fan هم در کنارش هک شده است ولی برای اینکه راحت تر آن را بیابید به دفترچه ی راهنمای مادربرد سری بزنید خیلی سریع و راحت می توانید جایش را پیدا کنید

نصب مادربرد

CPU و فن که روی مادربرد سوار شدند عملا می شود مادربرد را به داخل Case انتقال داد اما توصیه من این است که سایر قطعات را مونتاژ کند کابل های پاور را متصل کنید، سیستم را تا نصب ویندوز یا سیستم عامل مورد نظر تست نمائید و بعد اگر مشکلی نبود قطعات را داخل Case ببندید، چرا؟ اول اینکه اگر اشکالی در مونتاژ وجود داشته باشد یا قطعه یی معیوب باشد عیب یابی بر روی سیستمی که در داخل Case پیچ شده مصیبت بار است، دلیل دوم را هم قبلا گفتم اکثر فروشنده های قطعات کامپیوتری به شما 24 ساعت مهلت تست می دهند تا قطعات را تست نمائید اگر قطعه یی معیوب باشد تا 24 ساعت قابل تعویض است به شرطی که جای پیچ روی آن نیافتاده باشد. :-)

حالا اگر با توجه به شرایط بالا دوست داشتید می توانید مادربردی که CPU و فن را رویش سوار کردیم را به داخل کیس وارد کنید، فقط قبلش فراموش نکنید پایه هایی که قبلا در موردشان صحبت کردیم و غلاف ورودی و خروجی ها را تطبیق بدهید بعد مادربرد را در کیس بگذارید و پیچ کنید.

حالا چه مادربرد به کیس منتقل شده باشد یا چه کار را بیرون از کیس دنبال می کنید بایستی یکی از کابل های برق پاورتان را به کانکتور مربوط به آن روی مادربرد متصل کنید، اینکار بسیار ساده است کافی است دفترچه ی راهنمای مادربرد را نگاهی بیاندازید تا محلی که کابل برق پاور بایستی روی مادربرد به آن وصل شود را بیابید و بعد کابل مناسب را به آن متصل کنید. البته بعدا جداگانه در مورد انوع کابل های برق پاور صحبت می کنیم اما به هر حال با وصل کابل مورد نظر مرحله ی مونتاژ مادربرد و CPU به پایان میرسد.

قسمت دوم / هارد درایو و درایوهای اپتیکال (CD/DVD-Rom)

روزگاری بود که اگر یک هارددیسک 20 گیگابایتی داشتی همه متحیر می شدند، البته داریم تقریبا در مورد همین چند سال اخیر حرف می زنیم و کاری به سالهای دورتر و هاردهای چند مگابایتی یا حتی چند کیلوبایتی نداریم (; . ولی این روزها حتی هارد های چند صد گیگابایتی هم جوابگوی نیاز کاربران نیست و عده ی بسیاری مجبور می شوند که هاردی با حجم بالاتر تهیه کنند و هارد قبلی را یا بفروشند یا به عنوان یک هارد پشتیبان استفاده کنند.

تهیه یک هارد دیسک جدید کار دشواری نیست و کافی است کمی در بازار گشت و گذار کنید تا بفهمید کدامیک با چه مارکی برای شما مناسب است، یا طبق آنچه همیشه توصیه می کنم از انجمن های اینترنتی مرتبط کمک بگیرید. اما وقتی یک هارد جدید تهیه شده مونتاژ کردنش و جایگزین کردنش به جای هارد قدیمی یا در کنار هارد قدیمی از عهده ی خیلی ها بر می آید و از عهده خیلی ها هم نمی آید. لذا امروز قصد داریم در این رابطه و مونتاژ یک هارد دیسک جدید صحبت کنیم فرقی هم ندارد که قصدتان ارتقا باشد یا جمع آوری و مونتاژ یک کامپیوتر نو اگر نمی دانید چگونه هارد دیسک را مونتاژ می کنند این پست احتمالا به کارتان خواهد آمد.

توصیه های ایمنی: کسانی که سلسله پست های سخت افزاری آپدیت بلاگ را دنبال می کنند حتما به خاطر دارند که پیشتر در پستی در مورد مونتاژ مادربرد و CPU صحبت کردیم. در آن پست تعدادی توصیه ایمنی شده بود مثل اطمینان از عایق بودن محیطی که مونتاژ یا پیش مونتاژ بر روی آن انجام می شود و غیره، نیازی به تکرار مکررات نمی بینم فقط به خاطر داشته باشید هارد دیسک جز قطعاتی است که احتمال خرابی اش بالاست و در حین پیش مونتاژ شدیدا احتمال اتصالی ش در صورت استقرار در محل نامناسب وجود دارد پس بنابراین در حین کار با این قطعه دقت دو چندان لازم است، از اینها که بگذریم اگر شما همه ی قطعات یک کامپیوتر نو را از یک فروشنده تهیه کنید احتمال گرفتن مهلت تست برای هارددیسک به همراه سایر قطعات وجود دارد ولی وقتی فقط یک هارد دیسک به صورت جداگانه تهیه می کنید بعید است فروشنده یی به شما مهلت تست بدهد و کلا هارددیسک جز قطعاتی است که در تک فروشی به هیچ عنوان با مهلت تست عرضه نمی شود پس بنابراین گارانتی قطعه یی که می خرید را در اینگونه موارد در نظر بگیرید و سعی کنید هارددیسکی با گارانتی معتبر و اسم و رسم دار تهیه کنید.

از مبحث توصیه های ایمنی که خارج شویم می رسیم به یک مسئله، آن هم اینکه تفاوتی ندارد شما یک هارددیسک را به صورت IDE (مخفف: Integrated Drive Electronics است و به نوعی از کابلهای کانکتور و مرتبط کننده ی مادربرد و قطعاتی مثل هارد دیسک و سی دی رام ها و دی وی دی رام ها گفته می شود) و یا به صورت Sata (مخفف: Serial Advanced Technology Attachment نوع جدید تری از این کابلهای رابط که سریعتر کارآمد تر است و توسط مادربرد های مدرن تر که در سالهای اخیر تولید شده اند پشتیبانی می شود) نصب می کنید، شیوه ی نصب هر دو تقریبا یکسان است و این با شماست که حالا با انداختن یک نگاه به داخل کیس تان یا مطالعه دفترچه مادربرد دریابید که بایستی از کدام نوع رابط استفاده کنید و هاردی تهیه کنید که از رابط مورد نظر شما استفاده کند.

مواد لازم:

* هارددیسک یا احینا به جایش یک DVD-Rom یا CD-Rom (از همینجا حتما دریافتید این راهنما برای این دو مورد نیز کاربرد دارد)
* کابلهای رابط مورد نیاز (این کابلها معمولا به همراه پکیج مادربرد و یا کیس به شما عرضه می شوند، البته در برخی از مدلهای استثنائی از هارد دیسک کابلهای مورد نیاز به همراه خود هارد پک شده اند)
* پیچ گوشتی به میزان لازم (ترجیحا چهار سو و در ابعاد مختلف)
* نیش باریک یا ابزاری مشابه





سه شنبه 30 تیر 1388

نصب درایورهای ویندوز xp

سه شنبه 30 تیر 1388

نوع مطلب :Golld، 

برای اجرای این کار مراحل زیر را دنبال کنید:
پس از عبور از مراحل اولیه و انتخاب درایوها و رستارت سیستم ، دو کلید Shift و F10 را به شکل همزمان وارد نمایید.
خواهید دید که وارد محیط CMD خواهید شد.
حال عبارت taskmgr را وارد کرده و Enter بزنید.
پنجره ای مشابه با Task Manager موجود در ویندوز باز خواهد شد.
سپس از منوی File گزینه New Task Run را انتخاب کنید.
اکنون بر روی Browse کلیک کنید.
حال اگر قصد نصب درایورها را داشته باشید بایستی CD درایور مربوطه را در CD-Rom قرار دهید.
در قسمت Look in درایوی که CD راه‌انداز در آن است را انتخاب نمایید و به داخل پوشه نصب رفته و فایل Setup مربوطه را انتخاب کرده و بر روی Open کلیک کنید.
در ادامه مرحله نصب درایور را طی کنید.

همچنین برای نصب برنامه‌ها، به محلی که فایل نصب برنامه بر روی هارددیسک یا CD موجود است رفته و به ترتیب بالا برنامه را نصب کنید.

شما حتی می‌توانید به قسمت‌های مختلف کنترل پنل ویندوز نیز دسترسی پیدا کنید!
برای اینکار پس از فشردن Browse، به پوشه C:\Windows\System32 بروید (فرض بر اینکه ویندوز در درایو c نصب شده است).
در قسمت File Name دستور زیر را بنویسید و Enter بزنید:
cpl.*

حال فایل‌های پیدا شده را باز نمایید که همان قسمت‌های مختلف کنترل پنل ویندوز هستند.
به عنوان مثال desk.cpl همان Display Properties است.

زیادی کتابی بود . . . نه ؟؟؟




شنبه 27 تیر 1388

اموزش نصب رم

شنبه 27 تیر 1388

نوع مطلب :

امروزه کاربران روی کامپیوترهایشان تعداد زیادی برنامه نصب می کنند و علاوه بر آن هر روز در حال اضافه و کم کردن این برنامه ها هستند، در چنین شرایطی یکی از عواملی که می تواند سبب شود تا یک کامپیوتر ثبات و سرعت مناسبی داشته باشد دارا بودن حافظه RAM به میزان کافی است در غیر اینصورت احتمالا کامپیوتر شما بسیار کند و اعصاب خورد کن خواهد بود.

خوب جای نگرانی نیست چون  در آدینه امروز قصد داریم به آموزش مونتاژ حافظه های RAM  (مخفف عبارت Random Access Memory) بپردازیم، پس بنابراین فرقی ندارد می خواهید وضع کامپیوتر قدیمی تان را بهبود ببخشید یا قصد مونتاژ یک کامپیوتر نو را دارید به هر حال می توانید مثل همیشه با من همراه شوید.


اما در باب RAM برای کسانی که اصلا نمی دانند چه هست، اگر نمی دانید ارزش RAM در چه می باشد و چه می کند می توانید CPU را یک آشپز در نظر بگیرید و بعد هارد دیسک را یک یخچال و RAM را میز آشپزخانه، آنوقت CPU یا جناب آشپز زمانی که شروع کند به آشپزی مواد لازمش را از هارد یا همان یخچال در می آورد و روی میز آشپزخانه یا RAM می چیند تا در حین آشپزی خیلی راحت و سریع به آنها دسترسی داشته باشد. خوب حالا اگر میز آشپزخانه تان کوچک باشد و فضای کمی داشته باشد زمانی که آشپزباشی یا CPU مشغول پختن یک غذای مفصل برای یک مهمانی مفصل تر می شود فضای کافی برای چیدن موادی که از یخچال در آورده ندارد و لذا چون ابزار مناسب در اختیارش نیست روند کارش کند می شود و کل داستان شام دچار مشکل و کندی می شود و یحتمل مهمان ها گشنه خواهند ماند و اعصاب شما هم از دست آشپزتان و کل مجموعه ی آشپز خانه تان که همان کامپیوترتان باشد خورد می شود و این درست زمانی است که شما به یک میز بزرگتر یا مقداری حافظه ی RAM بیشتری نیاز دارید.

قبل از اینکه به اصل مطلب بپردازیم لازم است این را هم بگویم که به خاطر داشته باشید همیشه اضافه کردن حافظه RAM راه حل سرعت بخشیدن به یک کامپیوتر قدیمی که عملکردش کند است و کارایی مناسبی ندارد نیست و بعضی وقتها کامپیوتری قدیمی که بیش از حد حافظه ی رم روی آن نصب شده باشد کلا دچار مشکل می شود، لذا پیش از اینکه بخواهید تصمیم بگیرید میزان حافظه ی RAM کامپیوتر خود را ارتقا دهید از توانائی کامپیوتر تان در درک مقدار و نوع حافظه ی RAM و کار با آن مطلع شوید. (معمولا با نگاهی به دفترچه مادربرد و کمی پرسش از دیگران در انجمن های تخصصی مثل پرشین تولز و... می توانید اطلاعات لازم را کسب کنید)

در این آموزش ما نوعی از حافظه ی RAM را مورد استفاده قرار می دهیم که تحت استاندارد یا قرار دادی با عنوان DIMM که مخفف Dual In-line Memory Module است می باشد، رم های تحت این استاندارد بر روی مادربرد در شیاری با همین عنوان جا می خورند که شکل و شمایل خاص خودش را دارا است و بعدا در مورد ظاهر این شیارها توضیح کافی خواهیم داد. البته ناگفته نماند که امروز و از تقریبا 6 یا 7 سال پیش همه ی رم های در بازار تحت این استاندارد هستند و استاندارد SIMM یا Single In-line Memory Module کاملا منسوخ شده. نکته ی بعدی قابل توجه این است که بایستی بدانید مادربرد شما از چه مدل RAM ی با چه مشخصاتی پشتیبانی به عمل می آورد، RAM ها مدل های مختلفی دارند مثل SD یا DDR و... برای اینکه این اطلاعات را به دست بیاورید دفترچه ی مادربرد بهترین راهنما است. ولی به هر حال اگر رم های شما تحت DIMM باشند و کامپیوتری که قصد سوار کردن حافظه ی رم بر روی آن دارید یادگار دوران ماموت ها نیست مدل RAM تحت پشتیبانی مادربردتان هر چه که باشد فرقی ندارد این راهنما در نصب RAM جدید به شما کمک خواهد کرد!

مواد لازم برای این جلسه:

- یک عدد رم سازگار با مادربردتان
- پیچ گوشتی به میزان کافی و لازم در ابعاد و طرح ها و رنگهای گوناگون!
- کامپیوترتان هم که حتما لازم است (در غیر این صورت می خواهید رم را کجا نصب کنید؟)

برای این آموزش قصد داریم یک رم 184 پین DDR که تصویر آن را در بالا مشاهده می کنید را روی یک کامپیوتر سوار نمائیم.

گام اول: کامپیوتر خود را آماده کنید

برای اینکه کامپیوترتان آماده ی مونتاژ شود بایستی اول آن را ایمن کنیم به همین منظور قبل از هر کاری ابتدا آن را از برق می کشید و کلید پشت پاور یا همان منبع تغذیه را در حالت خاموش قرار می دهید با اینکار خیال شما از بزرگترین خطر ممکن در حین مونتاژ قطعات یعنی اتصالی جریان الکتریسیته راحت می شود.

بعد از اینکه پاور را از کار انداختیم زمان این رسیده است که کیس را باز کنیم، البته اگر در حال مونتاژ یک کامپیوتر نو باشید یا پیش مونتاژش که خوب کیس باز است ولی اگر کامپیوتر فعلی تان نیازمند نصب یک RAM جدید است لازم است کیس را باز کنید. اینکه کیس شما چگونه باز می شود بسته به نوع کیس اندکی متفاوت است و فقط کافی است کمی کیس را نگاه کنید تا بفهمید پیچ هایش کجا هستند و چگونه پنل کناریش باز می شود و از جا در می آید.

گام دوم: پیدا کردن یک شیار یا سوکت RAM خالی

پیدا کردن یک سوکت خالی RAM روی مادربرد اصلا کار دشواری نیست، همانطوری که گفتیم رمهای موجود در بازار تحت استانداردی هستند با عنوان  DIMM و بر روی سوکتی به همین نام نیز مونتاژ می شوند. سوکت های DIMM را می توانید در تصویر بالا مشاهده کنید بزرگترین مشخصه ی آنها وجود دو عدد کلیپس در دو طرفشان است. جا زدن رم ها در حالت عادی در این سوکتها ترتیب خاصی ندارد مگر اینکه مادربرد شما دارای قابلیتی تحت عنوان Dual Channel باشد، این قابلیت سبب کارایی مفید تر و بهتر رم ها می شود و البته قابلیت مذکور زمانی فعال می شود که دو عدد رم به ترتیب خاصی در سوکتها چیدمان و بارگذاری شوند، بهترین راهنما برای اینکه بدانیم مادربرد ما از Dual Channel پشتیبانی به عمل می آورد یا نه طبق معمول دفترچه اش است، اگر مادربردی دارای قابلیت Dual Channel باشد به یقین در همان دفترچه اش ترتیب چیدمان توضیح داده شده است.

وقتی سوکت های مذکور را پیدا کردید، درون هر کدام که می خواهید رم را سوار کنید کلیپسهای دو طرفش را رو به بیرون فشار دهید تا سوکت آماده ی پذیرش رم بشود. (تصویر زیر)

گام سوم: مونتاژ رم ها

وقتی سوکت را آماده کردید رم را به دقت با دست بردارید و سعی کنید آن را طوری بگیرید که دستتان کمترین تماس ممکن با سطحش را داشته باشد، خوشبختانه پین های رم ها طوری طراحی شده اند که فقط به یک شکل در سوکت جا می خورند و در وسط پین ها یک تو رفتگی وجود دارد (اگر اشتباه نکنم در رم های SD تو رفتگی روی پین ها دو عدد است ولی در حال حاضر SD هم چندان رایج نیست) روی سوکتها هم یک بر آمدگی وجود دارد از تطبیق این دو می توانید راحت در یابید رم چگونه بایستی روی سوکت قرار گیرد.

وقتی پین های پائین رم را با سوکت تطبیق دادید رم را روی سوکت قرار داده و به آرامی همانطوری که در تصویر زیر مشاهده می کنید روی دو لبه ی انتهاییش فشار بیاورید تا رم در داخل سوکت جا بیافتد به محض اینکه یک رم در سوکت جا بیافتد کلیپس های دو طرف سوکت خود به خود سر جایشان بر میگردند و رم را در داخل سوکت قفل می کنند.

خوب حالا وقتش است یک نوشابه برای خودتان باز کنید چون رم عملا مونتاژ شد.

گام چهارم: پایان دادن کار

رمها را که به راحتی جا زدیم، اگر وسط مونتاژ یک کامپیوتر نو هستید من مزاحمتان نمی شوم به بقیه کارتان برسید!! اگر نه و یک کامپیوتر قدیمی را ارتقا دادید پنل کیس را می بندید و پیچ هایش را هم ایضا و Power را به برق زده و در حالت On یا روشن قرار می دهید.

کامپیوتر را روشن کنید تا ویندوز بالا بیاید، بعد از اینکه ویندوز بالا آمد برای اینکه مطمئن شوید رمهای جدید درست نصب شده و کار میکنند روی آیکون My Computer کلیک راست کنید و گزینه ی Properties را انتخاب نمائید در صفحه ای که با انتخاب این گزینه باز می شود زیر عبارت :Computer مشخصات سخت افزاری کامپیوتر شما و همینطور میزان حافظه رم آن ذکر شده است می توانید آن را با مقدار حافظه ی رم ی که قبلا روی کامپیوترتان نصب بوده است قیاس کنید تا مطمئن شوید همه چیز مرتب است یا نه.

چند نکته :

اول: اگر کامپیوتری بدون مشکل Over heat یا گرم شدن قطعات بیش از حد که در اثر عوامل مختلف خصوصا درست کار نکردن فن ها می تواند باشد Restart می شود خصوصا در حین تماشای فایلهای ویدئویی یا انجام بازی های سه بعدی سنگین رم ها را چک کنید. در 99 درصد موارد روی چنین کامپیوتری بیش از یک رم سوار شده و رم های سوار شده با هم سازگاری ندارند یا جنس تقلبی و نامرغوبی هستند. (برای اطمینان حاصل کردن هم می توانید وضعیت سیستم مذکور را در حالی که فقط یک رم روی آن سوار است چک کنید احتمالا با یک رم مشکلات قبلی را نخواهد داشت)

دوم: اگر رم ها روی مادربردی که از Dual Channel پشتیبانی به عمل می آورد به صورت غلط چیدمان شوند می تواند سبب بالا نیامدن سیستم یا کند شدن آن و مشکلاتی دیگر از این دست شود.

 




شنبه 27 تیر 1388

نصب كارت گرافیك

شنبه 27 تیر 1388

نوع مطلب :

 اموزش نصب کارت گرافیک

 


پس از تهیه کارت نصب آن بسیار آسان می باشد. ابتدا کامپیوتر را خاموش کرده و کابل برق آن را جدا نمایید. کیس را باز کرده و با لمس بدنه آن برق احتمالی بدن خود را خالی کنید. هم اکنون کابل مانیتور را از کارت گرافیک قبلی جدا کرده و پیچ آن را باز کنید سپس با باز کردن ضامن انتهایی آن، آن را به آرامی از شکاف خود در بیاورید. حالا کارت گرافیک جدیده را سر شکاف گذاشته و آن را به آرامی فشار دهید تا ضامن جا بیفتد و سپس پیچ آن را ببندید.
اگر یک کارت گرافیک پر مصرف تهیه کرده باشید احتمالا لازم است که یک سیم برق اضافی که معمولا یک یا دو سیم هارد دیسک 4 سوزنه یا یک متصل کننده برق 6 سوزنه PCI Exp است به آن متصل کنید. خود کارخانه سازنده معمولا امکانات لازم را در بسته بندی کارت قرار می دهد.

وصل کردن کابل برق اضافی را فراموش نکنید.

حالا کیس را ببندید و سیم مانیتور و برق را وصل کرده و سیستم را روشن کنید.
 




شنبه 27 تیر 1388

منظره

شنبه 27 تیر 1388

نوع مطلب :

 
       
       
  
         
   
 
   
       
     
     
                                                                            




چهارشنبه 17 تیر 1388

هارد دیسك های ESATA به بازار آمد

چهارشنبه 17 تیر 1388

نوع مطلب :

سرویس بازار شركت Western Digital به تازگی نمونه جدیدی از این هاردها موسوم به ESATA را به بازار معرفی كرد.

به گزارش بخش خبر سایت اخبار فن آوری اطلاعات ایران، به نقل از عصر ارتباط، هارد دیسك های ریال ATA موسوم به SATA كه از رابط جدیدی برای تبادل اطلاعات استفاده می كنند، سرعتی بالاتر نسبت به مدل های قبلی داشته و تولید این محصول گام بزرگی در این صنعت محسوب می شود.

این ذخیره سازها از نظر سرعت، اطمینان و كارایی جایگزین بسیار مناسبی برای مدل های SCSI است.
سرعت این هاردها 10 هزار دور در دقیقه و میانگین عمر مفیدشان بیش از یك میلیون ساعت است. طراحی حرفه ای قطعات مكانیكی این هارد موجب افزایش ضریب اطمینان آن بوده و به لحاظ قیمت نیز 30 درصد كمتر از مدل های SCSI است.




چهارشنبه 17 تیر 1388

جوکستان

چهارشنبه 17 تیر 1388

نوع مطلب :

غضنفر میخواسته زیردریایی آمریکاییا تو خلیج فارس رو غرق کنه، در میزنه فرار میکنه!

غضنفر با ماشینش تو برفا گیر می کنه زنجیر نداشته سینه می زنه!

میخه میفته تو آب زنگ می زنه در میره!

غضنفر آهنگ خالی گوش می کرده میزنه زیر گریه میگن چرا گریه می کنی؟ با بغض میگه آخه خوانندش لاله!

به غضنفر میگن عجب مملکت خر تو خری داریم میگه آره بابا من 3 بار رفتم سربازی هیچکی نفهمید!

به غضنفر میگن عجب مملکت خر تو خری داریم میگه آره بابا من 3 بار رفتم سربازی هیچکی نفهمید!

یه اسبه زنگ میزنه سیرک میگه با مدیر سیرک کار دارم . گوشی رو میدن به مدیر


 

سیرک اسبه بهش میگه آقا من کار میخوام   مدیره میگه کار نیست    اسبه همینطور اصرار


 

میکنه   مدیر هم انکار تا آخرش مدیره میگه کشتیمون حالا چه کار بلدی؟


 

اسبه میگه احمق دارم باهات حرف میزنم.

 




چهارشنبه 17 تیر 1388

بستنی گردویی

چهارشنبه 17 تیر 1388

نوع مطلب :

مواد لازم:
شکلات خرد شده=115 گرم
شیر=150 میلی لیتر
خامه=300 میلی لیتر
کشمش=50 گرم
بسکویت خرد شده=30 گرم
گردوی خرد شده=30 گرم


طرزتهیه

شكلات را با شیر در ظرف كوچكی بریزید و روی اجاق گاز قرار دهید تا با حرارت ملایم گرم شود و شكلات در شیر ذوب شود. این مخلوط را كنار بگذارید تا سرد شود.
خامه را در ظرف دیگری بریزید و با همزن برقی بزنید تا فرم بگیرد. مراقب باشید خامه را بیش از اندازه هم نزنید تا به كره تبدیل نشود. سپس مخلوط شكلات و شیر را به آن اضافه كنید و مرتب هم بزنید.

مایه بستنی را در یك ظرف یا قالب مناسبی كه بتوانید در فریزر قرار دهید بریزید و آن را داخل فریزر بگذارید تا زمانی كه كریستال های یخ در لبه های ظرف دیده شوند. بستنی را از فریزر خارج كنید و خوب هم بزنید. سپس بیسكوییت، كشمش و گردو را در آن بریزید و مخلوط كنید تا در تمام بستنی پراكنده شوند. بستنی را دوباره در فریزر قرار دهید تا كاملا ببندد. حال بستنی آماده ی سرو است.




چهارشنبه 17 تیر 1388

اسمبل کردن قطعات کامپیوتر

چهارشنبه 17 تیر 1388

نوع مطلب :

قبل از این كه شروع به نصب اجزا در داخل كیس كنیم , ما احتیاج به آشنا شدن با تعدادی احتیاط های پایه ای در رابطه با استفاده از تجهیزات داریم .

چیپ ها , پین ها و اتصالات روی قسمت های مختلف كامپیوتر , ظریف و حساس هستند . و بعد به كاربردن آن ها می تواند نتایج تاسف باری داشته باشد .همیشه باید سعی كنیم كه كارت ها و سایر بردها را با گرفتن از لبه هایشان جابجا كنیم و مورد استفاده قرار دهیم . نباید اتصالات فلزی طلا رنگ روی چیپ های حافظه و كارت ها لمس شود , زیرا مایعات استخراج شده از انگشت ها مشكل ساز هستند و همیشه قبل از كار بر روی PC , حتما باید آن را از برق كشید . همچنین باید نسبت به الكتریسیته ساكن محتاط بود . جرقه ناشی از جابجایی الكتریسیته ساكن توسط نوك انگشتان , می تواند برای همیشه یك چیپ را خراب كند . تا حد ممكن نباید كامپیوتر را در محیط فرش شده اسمبل كرد .

قبل از آن كه قطعه ای را در كامپیوتر از جای خود بر داریم , باید كارهای زیر را دنبال كنیم :

پاهای خود را بر جای خود محكم كنیم و حركت ندهیم .

با تماس با فلز در تماس با زمین , از جمله پشت كیس كامپیوتر وقتی متصل به سوكت سه پایه ای است , بر زمین تكیه دهیم تا هر گونه حركت در حال سكون در بدنمان را از بین ببریم .

بدون حركت پاهای خود , هرچه را كه باید با قطعه مورد نظر از كامپیوتر انجام دهیم , را انجام می دهیم.

اگر احتیاج به حمل قطعه ای از كامپیوتر شخصی خود را داریم , آن را در یك بسته حمل می كنیم كه قطعه مورد نظر ثابت باشد و حركت نداشته باشد .

پاهای خود را محكم می كنیم و خود را به زمین ثابت می كنیم , قبل از آن كه قطعه را از بسته حمل ,

جابجا كنیم .كامپیوتر شخصی خود را در میز بزرگی اسمبل می كنیم . باید اطمینان پیدا كنیم كه فضای كافی برای قرار دادن قطعات بر روی آن داریم . یك ظرف یا كاسه كوچكی برای پیچ ها و ابزارهای ریز دیگر به كار می بریم . برای كار اسمبل احتیاج به انبردست و آچار و پیچ گوشتی چهار سوی كوچك و پیچ گوشتی دو سوی كوچك داریم . همچنین ممكن است به یك آینه كوچك و یك چراغ قوه احتیاج پیدا كنیم , وقتی می خواهیم در اطراف كیس كه قابل رویت نیستند كار كنیم .


مراحل اسمبل كردن

1- مطالعه كتابچه مادربورد :

برای اسمبل كردن باید ابتدا كتابچه مادربورد را مطالعه كنیم . با مطالعه كتابچه مادربورد قبل از شروع به اسمبل كردن PC , می توان مقدار زیادی در وقت خود صرفه جویی كرد و دردسر خود را كم كرد , حتی این مطالعه قبل از خریدن حافظه و CPU نیز می تواند بسیار مفید باشد . همه كتابچه های مادربورد , همه اطلاعاتی را كه باید داشته باشند ندارند , ولی اكثر قربب به اتفاق شركت های معروف ( مانند Abit , Asus ) مستندات تشریحی را تهیه می كنند . كتابچه ها اطلاعات مهمی را به ما می دهند , از جمله اینكه چگونه جا مپرها را ست كنیم و كدام اسلات ها برای نصب انواع رم هستند . هر چند توصیه می شود كه از مادربورد بدون جامپر استفاده شود , بعضی از مادربوردها ممكن است شامل تعدادی جامپر یا سوئیچ های DIP باشند . مادربوردهای مبتنی بر چیپ ست VIA KT266 داری یك جامپر جهت تغییر بین 200 مگاهرتز و 266 مگاهرتز , Front Side گذرگاه هستند و مادربوردهای RAID معمولا دارای تنظیم سوئیچ های DIP هستند .

2- نصب CPU :

اگر از یك سی پی یوی سوكت دار استفاده می شود : باید cpu را از لبه هایش در دست بگیریم و به گوشه های ردیف پین های آن نگاه كنیم , یك یا دو تا از گوشه ها باید پین های كمتری از بقیه داشته باشند . سپس به سوكت روی مادربورد نگاه می كنیم و گوشه هایی كه مشابه با گوشه های تك cpu است را شناسایی می كنیم . سپس بازوی كوچك را بلند كرده و به نزدیك سوكت مادربورد برده و به ملایمت و آرامی , با هم خط كردن گوشه های مناسب و مقتضی , cpu را در سوكت قرار می دهیم . در هنگام داخل كردن cpu از فشار استفاده نمی كنیم . cpu باید به درستی در جای خود بلغزد و قرار گیرد . اگر این گونه نشد , اطمینان پیدا می كنیم كه بازوی آزاد سازی سوكت كاملا بلند شده باشد و گوشه های تك cpu با گوشه های مربوطه در سوكت , تطابق داشته باشند .سپس بازو را به پایین فشار داده و مطمئن می شویم كه آن را در جای درست خود چفت كرده ایم .


سپس كولر cpu را اضافه می نماییم . برخی از كولر های cpu , نوارهای گرمایی از قبل تعبیه شده دارند كه در جایی قرار دارد كه در تماس با cpu است . اگر كولر از این گونه بود , هر گونه پوشش محافظ را جدا می كنیم ( معمولا نواری از پلاستیك آبی ) . اگر كولر نوار گرمایی متعلق به خود را نداشت , مقداركمی از خمیر گرمایی را در وسط cpu پخش می كنیم ( خمیر گرمایی خیلی موثر تر از نوار گرمایی است , بنابراین اگر كولر نوار داشته باشد ممكن است كار بهتر این باشد كه آن را جدا كنیم ) .كولر cpu را به سوكت , همان طور كه در دستور العملهایش توضیح داده شده مرتبط می سازیم . در مكانیزم بستن كولر ممكن است به مقدار زیادی فشار احتیاج باشد , ولی از فشار دادن كولر به طور شدید به طرف پایین بر روی هسته cpu اجتناب می كنیم , فشار مستقیم زیاد می تواند هسته های Athlon را خرد كند . ممكن است بهتر این باشد از یك سری انبردست های با سرهای برآمده سوزنی برای متصل كردن كولر استفاده كنیم . سرانجام , كابل های تغذیه كولر را به محل سه شعبه ای نزدیك , بر روی مادربورد متصل می سازیم .


اگر از cpu اسلاتی استفاده می شود : اگر قبلا كارت cpu را به درون كارتریچ / كولر وارد نكرده اند , این كار را انجام می دهیم . محل های نصب كارتریچ را به سوراخ های مقتضی موجود بر روی مادربورد پیوند می زنیم . كارتریچ را به درون اسلات cpu وارد می كنیم و آن را با محل های نصب محكم می سازیم. كابل های تغذیه كولر را به محل سه شعبه ای نزدیك , بر روی مادربورد متصل می سازیم .

3- نصب حافظه :


مادربوردها دو یا بیشتر اسلات های بلند دارند كه معمولا نزدیك cpu هستند كه مشابه پین های اتصالی طلایی بر روی حافظه های DIMM می باشند . باید توجه كرد كه نمی توان انواع گوناگون RAM را تركیب و تطبیق ساخت . نباید DIMM های PC133 و PC100 را با هم بكار برد و نباید حافظه ECC و non-ECC را با هم تركیب ساخت . باید از كتابچه مادربورد كمك گرفت تا انواع حافظه هایی كه مادربورد پشتیبانی می كند را مشخص ساخت . اما به هر حال غالبا می توان DIMM های حافظه ها با سایز های مختلف را با هم تركیب ساخت .به عنوان مثال , اگر یك 128MB PC133 NON-ECC DIMM و یك 256MB PC133 NON-ECC DIMM داشته باشیم احتمالا می توانیم آن دو را با هم به كار گیریم . از كتابچه مادربورد استفاده می كنیم تا ببینیم چگونه DIMM های سایزهای مختلف را مرتب و بچینیم .

برای نصب حافظه , اطمینان پیدا می كنیم كه ماردبورد بر روی سطح صافی قرار دارد و هیچ چیزی زیر

آن قرار ندارد . هر سوكت DIMM یك قلاب ( گیره قفلی ) در هر انتهای آن خواهد داشت تا اتصال حافظه را وقتی درون آن قرار دارد مستحكم كند . به گیره های قفلی ضربه سبك و ناگهانی وارد می سازیم تا باز شوند. DIMM ها را یكی یكی وارد می سازیم . شكاف های بر روی لبه DIMM ها را با برآمدگی در سوكت DIMM مرتب می سازیم .فشار مساوی بر كل محل وارد می سازیم تا با صدای تیك شدیدی به جای خود بیفتد . هنگامی كه DIMM را به داخل سوكت فشار می دهیم گیره های قفلی باید بسته شوند . قبل از اقدام بیشتر , اطمینان پیدا می كنیم كه DIMM كاملا به جای خود وارد شده است و قفل ها بسته هستند .


4- محكم كردن مادربورد در داخل كیس :


كاور كیس را برداشته , در داخل آن باید یك بسته سخت افزار باشد , شامل پیچ های عریض , پیچ های باریك , برجستگی هایی از جنس برنج , واشرهای نایلونی قرمز رنگ و ضمائم دیگر .

قبل از آن كه مادربورد را نصب كنیم , ابتدا باید كیس را با برداشتن هرگونه چیز قابل جابجایی كه ورود را مشكل می سازد آماده سازیم . اگر از یك tower case استفاده می شود , آن را به كنار می خوابانیم . نگاهی به صفحه فلزی بزرگ در زیر آن می اندازیم . سوراخ های متعددی خواهد داشت , تعدادی از آن ها برای آن است كه ما با برجستگی هایی برای پشتیبانی كردن مادربورد خود آن ها را پر سازیم . اگر مادربورد خود را از نزدیك چك كنیم , سوراخ هایی با حاشیه نقره ای خواهیم یافت .اغلب آن ها با سوراخ های برجسته در داخل كیس منطبق خواهند بود , به خاطر روشی كه بر اساس آن كیس های ATX و برد ها استاندارد شده اند .


حداقل 6 برجستگی را برای محكم كردن مادربورد به كار می گیریم و اطمینان پیدا می كنیم كه هر برجسته برنجی كه ما نصب می كنیم , با سوراخی در مادربورد انطباق دارد . نباید هر برجستگی كه به طور كامل با مادربورد پوشانده می شود ( با سوراخ های آن انطباق ندارد ) را نصب كرد , زیرا تماس غیر صحیح بین

مادربورد و كیس می تواند باعث سوء عمل و خرابی شود . از یك جفت انبردست برای پیچ دادن برجستگی های هر گوشه مادربورد و حداقل دو یا بیشتر برای پشتیبانی از وسط مادربورد یكی نزدیك اسلات AGP قهوه ای و دیگری در جهت مخالف , استفاده می كنیم . اگر خواستیم می توانیم از تعداد بیشتری استفاده كنیم سپس منطقه برجسته روی مادربورد را آماده می كنیم كه پشت كیس می باشد كه به سریال mobo , موازی , ps2 , USB و پورت های دیگر مربوط می شود . برخی از كیس ها صفحات پانچ شده ای دارند كه قسمتی یا همه سوراخ های برجسته را می پوشانند . پانچ آن ها را جدا كرده و آن ها را دور می ریزیم . برخی از كیس ها یك صفحه برجسته جدا دارند كه باید آن را به محكمی به درون محل قبل از وارد كردن مادربورد اضافه كنیم .


مادربورد را به درون كیس وارد می كنیم . مطمئن می شویم هیچ چیز زیر آن نیفتاده یا نلغزیده است . از لبه هایش آن را نگه می داریم . باید مواظب باشیم كه آن را به كمك كولر cpu یا اجزاء برد نگیریم . اگر مواظب نباشیم ممكن است چیزی را بشكنیم . هماهنگ سازی برجستگی ها احتیاج به مهارت كمی دارد ولی باید به صبر و حوصله كار كنیم و به چیزی فشار وارد نكنیم . وقتی كه مادربورد در جای خود است یك پیچ را ( عریض یا باریك , هر كدام را كه برجستگی ها لازم دارند ) برای هر برجستگی همراه با یك واشر نایلونی به كار می بریم . هر پیچ را با یك یا دو دور چرخش می بندیم , اما هیچ كدام را محكم نمی كنیم تا وقتی كه همگی آن ها را ببندیم . وقتی همه پیچ ها را نصب كردیم از اول همه پیچ ها را محكم می كنیم , سپس دسته كابل بزرگ تر پاور را از تغذیه پاور به سوكت بزرگ پاور روی مادربورد متصل می كنیم .


مادربورد های پنتیم 4 دارای سوكت پاور دیگر و كوچكتری نیز هستند , به جهت اینكه پاورهای ATX جدید دارای یك كانكتور برای این مورد هستند .

اكنون یك بسته كوچك سیم پیدا می كنیم كه از جلوی كیس بیرون زده و دارای كانكتورهای كوچكی است كه دارای برچسب هایی مثل " Power SW, " و " Power LED " و " hd led, " و "Speaker" و احتمالا چیز های دیگری می باشد . بیشتر مادربوردها دارای قالب های كوچك پین مخصوص این كابل ها می باشد . كتابچه مادربورد دارای دیاگرامی است كه نشان می دهد كه هر كدام از این ها به كدام یكی تعلق دارد.


5- تست اول :


قبل از ان كه به ادامه كار بپردازیم ما باید مطمئن شویم كه مادربورد و پردازنده به درستی كار می كند . بیشتر كیس ها به كامپیوتر اجازه كار با كیس باز را می دهند . كارت گرافیك خود را نصب و آن را بایك پیچ محكم می كنیم . سپس یك كابل پاور AC به منبع تغذیه پاور متصل می كنیم و مانیتور را به پورت VGA ی كارت گرافیك متصل می كنیم . كیبورد را به یك PS/2 متصل می كنیم . اگر منبع پاور دارای یك سوئیچ در بیرون باشد آن را روشن كرده و سپس دكمه پاور را روی PC می زنیم .

اگر اتفاقی نیفتاد احتمالا فراموش شده كه كابل AC به سوكت روی دیوار متصل شود یا یكی از كابل های جلوی كیس به مادربورد به طرز صحیحی متصل نشده است . ( ابتدا كانكتورهای " Power SW " و " reset SW " را چك می كنیم ) .

اگر پاور به درستی كار می كند ما باید حداقل صدای فن پاور را بشنویم و فن cpu نیز باید بچرخد .

وقتی همه چیز كار كند ما باید POST Screen ( Power-On Self Text ) با متن سفید روی پس زمینه مشكی را ببینیم .

POST نشان می دهد كه كامپیوتر چقدر حافظه دارد و به طور اتوماتیك درایوهای IDE را شناسایی می كند . با این تست ما مطمئن می شویم كه مادربورد و cpu و RAM همگی كار می كند .

اگر POST ظاهر نشد نباید نگران شد . كامپیوتر را خاموش و از برق می كشیم و تمام اتصالات را چك می كنیم . اطمینان حاصل می كنیم كه همه DIMM ها سر جایشان محكم هستند و كارت گرا فیك در اسلات AGP محكم نصب شده است و مادربورد در داخل كیس درست نصب شده است . اگر پشت سر هم صدای بیپ بشنویم به این معنی است كه مادربورد می خواهد یك كد اشتباه به ما بدهد ( و حداقل به این معنی است كه ما اسپیكرهای PC را درست نصب كرده ایم ) .كتابچه مادربورد را چك می كنیم تا بفهمیم كه چه چیزی را مادربورد می خواهد به ما بفهماند . بعضی از مادربوردها دارای یك سری LED هستند كه كدهای اشتباه را نشان می دهند . وقتی همه چیز درست بود PC را از برق كشیده و نصب بقیه قطعات را ادامه می دهیم.

6- نصب وسایل ذخیره سازی :

كیس ها ممكن است دارای چندین محل درایو باشند . بعضی از محل های درایو دارای صفحه های قابل جدا شدن در جلوی كیس هستند كه به آن ها محل های External گفته می شود و در دو سایز هستند . 5 اینچ برای قطعاتی مانند درایوهای CD-ROM و 3 اینچ برای وسایل ذخیره سازی كوچكتر مانند فلاپی درایوها . كیس ها احتمالا چندین محل Internal 3 اینچی دارند كه برای هارد دیسك ها در نظر گرفته شده اند . گاهی اوقات محل Internal نصب شده , قابل جابجایی است كه نصب و محكم كردن هارد درایو را بسیار آسان می سازد . بعضی از كیس ها دارای ریل هایی هستند كه به درایوها اضافه می شوند تا آن ها را كشویی كنند و براحتی در داخل كیس حركت داده شوند .برای دریافت جزئیات بیشتر باید به مستندات كیس خود مراجعه كنید .

ابتدا ما هارد درایوهای IDE را نصب می كنیم . بیشتر هارد درایوها دارای یك قالب جامپر در پشتشان نزدیك كانكتورها هستند . در لیبل آن ها , همچنین یك دیاگرام می باشند كه توضیح می دهد كه چگونه جامپرها را ست كنیم تا از خود درایو استفاده كنیم یا به عنوان درایو master یا slave روی یك IDE BUS . اگر ما یك هارد درایو داشته باشیم باید آن را به عنوان درایو single یا single/master ست كنیم . اگر دو تا داشته باشیم یكی را به عنوان master و دیگری را به عنوان slave ست می كنیم.

همچنان كه قبلا گفته شد اگر ممكن باشد باید محل های درایو internal را در بیاوریم . اگر محل های كیس بیرون نمی آیند فقط دنبال محل internal مناسب و دم دست در داخل كیس می گردیم .اگر محلی در نزدیكی منبع پاور باشد سعی شود كه از آن استفاده نشود , منبع پاور تولید گرما می كند و ما می خواهیم كه هارددرایو تا آنجا كه ممكن است خنك بماند . هارد درایو را داخل یك محل درایو internal می كنیم . بنابراین كانكتورها به سمت داخل قرار می گیرند , به سمت مادربورد . آن را با چهار پیچ سفت می كنیم ( درایوهای مختلف از پیچ های مختلفی بهره می گیرند بنابراین سعی كنیم از آن هایی كه همراه درایو عرضه می شوند استفاده كنیم ) . محل دایو internal را همراه با هارد درایو نصب شده خارج از كیس نگه می داریم تا زمانی كه كابل ها را وصل كنیم .سپس آن را به جای خودش بر می گردانیم و سفت می كنیم .

همانند هارد درایوها , درایوهای نوری نیز می توانند master یا slave باشند . اگر فقط یك درایو داشته باشیم مهم نیست كه جامپرهای آن چگونه ست می شوند . اما اگر دو درایو داشته باشیم یكی باید master و دیگری باید slave باشد . اكنون برای هر دایو نوری ( CD-ROM , DVD-ROM یا CD-RW ) یك محل external جدا می كنیم . پوشش متناظر را از جلوی كیس بر می داریم . ممكن است یك صفحه پانچ شده فلزی وجود داشته باشد كه احتیاج به برداشتن آن نیز هست . درایوها را در محل ها سر می دهیم . بسته به كیس , طرف چپ درایوها ( وقتی به سمت جلو كیس نگاه می كنیم ) قابل دسترسی آسان تر نسبت به طرف راست می باشد . سفت كردن این درایوها تنها با دو پیچ در طرف چپ كافی است .

7- اتصال كابل های Data و Power :


بیشتر مادربوردها شامل دو كابل ریبون 40 پینی برای درایوهای IDE و یك كابل 36 پینی برای درایوهای فلاپی هستند .

همراه با مادربوردهای جدید امروزی حداقل یك و ممكن است هر دو از كابل های 40 پینی در وا قع 80 سیم داشته باشند ( این ها برای درایوهایی هستند كه از رابط ATA-66 یا سریع تر استفاده می كنند ) و یك كانكتور آبی دارند .

كانكتورها معمولا اسلات شده هستند . بنابراین آن ها فقط در یك جهت نصب می شوند . اگر این گونه نیستند نگاهی به خود ریبون می اندازیم , یك سیم , رنگی است . آن سیم باید به پینی كه با 1 لیبل گذاری شده

است یا با یك پیكان روی درایو و مادربورد به ترتیب علامت گذاری شده است مرتبط شود . فلاپی درایو را در یك محل درایو 3 پینی External نصب می كنیم . همانند درایوهای نوری , شاید احتیاج به برداشتن كاور و صفحه پانچ باشد . آن را حداقل با دو پیچ سفت می كنیم .

اگر تنها یك كابل 80 سیمی داشته باشیم , سر آبی آن را به پورت IDE اصلی مادربورد متصل می كنیم . سپس به بقیه كانكتورها نگاهی می اندازیم .یكی باید با عنوان " master " لیبل گذاری شده باشد . آن را به هارد درایو master ( یا تنها هارد درایو ) متصل می كنیم .اگر دو تا هارد درایو داشته باشیم كانكتور آخری روی كابل را به درایو master متصل می كنیم و كانكتور میانی را به slave . همین كار را با درایوهای نوری تكرار می كنیم , آن ها را به پورت IDE دوم متصل می كنیم . كابل فلاپی درایو یك گره در یك انتهایش دارد . آن سر را به كانكتور 36 پینی فلاپی درایو متصل می كنیم و مطمئن می شویم كه ترتیب كابل رنگ شده را با پین های مارك حفظ كرده ایم . سر دیگر كابل را به اسلات مخصوص روی مادربورد متصل می كنیم .باید توجه كرد كه هنگام اتصال قطعات IDE باید از اتصالات درایوهای با سرعت بالا ( Ultra-ATA/100 ) با درایوهای سرعت پایین ( ATA/33 ) اجتناب كرد . به عنوان مثال اگر ما یك جفت هارد درایو داشته باشیم كه یكی از آن ها brand-new ATA/100 و دیگری یك درایو قدیمی تر باشد , ما باید آن دو را در كانال های جداگانه نگهداری كنیم . چرا كه سرعت انتقال پایین تر درایو قدیمی , مزایای درایو جدید را از بین می برد . حساب انگشتی : سریع را با سریع و كند را با كند باید نگه داشت .

اكنون باید همه این درایوها را پاوردهی كنیم . اگر نگاهی به دسته سیم های بیرون زده از پاور داشته باشیم دو نوع كانكتور را می بینیم . كانكتورهای بزرگ تر برای هارد درایو ها و درایوهای نوری هستند كه آن ها در یك جهت باریك شده اند و هر درایوی با یك قالب متناظر با آن ها خواهد داشت . كانكتورهای كوچك تر برای فلاپی درایو هستند كه آن ها هم همچنین فقط در یك جهت می باشند .

8- نصب كارت های expansion :

اكنون كه قطعات اصلی را نصب كرده ایم ما باید كارت های expansion را نصب كنیم . ما قبلا كارت گرافیك AGP را برای تست كارایی اجزای اصلی نصب كرده ایم . ما همچنین احتمالا كارت صدا و كارت های PCI دیگری نیز داریم كه لازم است آن ها را در اسلات های PCI سفید رنگ نصب كنیم . اگر مادربورد چیپ audio به صورت onboard داشته باشد و ما مایل به نصب كارت صدا به جای آن باشیم , ما باید ساپورت audio ی مادربورد را از كار بیندازیم از طریق برنامه Bios setup .

نصب كارت های expansion در مقایسه با تمام مراحلی كه قبلا انجام داده ایم ساده است . به سادگی , gate ی ( كادر فلزی كوچك در پشت كیس ) را كه متناظر با اسلات كارت است بر می داریم و با دقت كارت را در محلش قرار می دهیم . اطمینان حاصل می كنیم كه آن را در جایش كاملا به طرف پایین فشار می دهیم , آن را با یك پیچ سفت می كنیم .( باید توجه كرد كه بیشتر كیس ها از پیچ های عریض برای اسلات های expansion بهره می گیرند اما بعضی از پیچ های باریك استفاده می كنند ) . این كار را برای تمام كارت های expansion كه مایل به نصب آن ها هستیم انجام می دهیم : video , audio , network و غیره .

اكنون یك كابل اضافی وجود دارد كه باید نسبت به آن دقیق باشیم . درایو CD-ROM همراه با یك كابل خاكستری عرضه می شود . ما باید یك طرف آن را به كانكتور audio-out درایو متصل كنیم . و سر دیگر آن را به قاب CD-in كارت صدا ( یا مادربورد , اگر از sound onboard استفاده می شود ) . این كابل یك ضرورت در PC كاربردی نیست . هدف از آن این است كه موزیك را از درایو سی دی رام به فرم آنالوگ تا كارت صدا عبور دهد . همچنین در بیشتر موارد این امكان وجود دارد تا از این كابل استفاده نشود و به تبادل دیجیتال موزیك از كابل ریبون IDE تكیه شود .

9- تست بزرگ :


هنوز نباید كیس را ببندیم . یك كار مهم در این لحظه این است كه PC را تست كنیم ( حتی شاید بهتر این باشد تا یك سیستم عامل نصب كنیم و مطمئن شویم كه همه چیز خوب كار می كند قبل از آن كه كاور را در پشت كیس قرار دهیم ) . تست كامپیوتر در این لحظه باعث می شود كه اگر اشتباهی در اسمبل قطعات رخ داده باشد مجبور نشویم دوباره كیس را باز كنیم و به بررسی مشكل بپردازیم . همانند تست اول , مانیتور را به كارت گرافیك متصل می سازیم و سیم AC را به منبع پاور .كامپیوتر را روشن می كنیم و منتظر دیدن POST Screen می مانیم . ممكن است ما بخواهیم بعضی از setting ها را در برنامه BIOS Setup تغییر دهیم ( مانند از كار انداختن پردازنده onboard audio كه در بالا توضیح داده شد , وقتی ما از یك كارت صدای اضافه شده استفاده می كنیم ) . می توانیم برنامه BIOS Setup را از POST احضار كنیم . اغلب با فشار دادن كلید Delete یا F2 روی كیبورد این كار انجام می شود .

اما بعضی از BIOS ها احتیاج به كلید متفاوتی دارند . POST Screen این موضوع را روشن می كند

اگر POST Screen ظاهر نشد باید مراحلی را كه در تست اول نام برده شد دنبال كنیم . اگر ماشین از طریق بیپ یا چراغ های LED یك error code می دهد , به كتابچه مادربورد نگاهی می اندازیم . چك می كنیم كه مطمئن شویم همه كارت های expansion و DIMM ها به درستی جا رفته باشند و همه كابل های پاور و دیتا به درستی سر جای خودشان هستند . اگر هنوز هم POST Screen ظاهر نشده باشد كامپیوتر را خاموش و كارت های PCI را در می آوریم . Power را وصل كرده , اگر POST ظاهر شد كامپیوتر را خاموش و هر بار یك كارت نصب می كنیم تا زمانی كه مورد مشكل ساز را پیدا كنیم . سعی می كنیم اسلات های PCI را كه كارت ها را در آن , جا می دهیم , تغییر دهیم

10- روشن كردن كامپیوتر و نصب سیستم عامل :
وقتی POST ظاهر شد , می توان با خیال آسوده كابل های اسپیكر , ماوس , پرینتر و هر چیز دیگر را نصب كرد .

بدون یك سیستم عامل برای اجرای نرم افزار , هر كامپیوتری بلا استفاده است . بعد از اینكه اسمبل سخت افزار تمام شد ما باید به اختیار خودمان یك سیستم عامل نصب كنیم . بیشتر ورژن های جاری ویندوز ( شامل XP ) با یك bootable CD-ROM disk عرضه می شوند كه شروع كار را بسیار آسان می كند . Windows 98 با یك bootable floppy diskette برای آسان كردن setup عرضه می شود . بقیه دیسك های نرم افزاری كه موقع نصب سیستم عامل باید همراه ما باشند درایورهای مادربورد و ویدئو كارت و كارت صدا و لوازم دیگر كه نصب شده اند می باشند .

دكمه پاور را زده , وارد برنامه BIOS Setup می شویم و به بخش انتخاب bootable Devices می رویم كه این ممكن است روی یك صفحه setting سطح بالا باشد یا یك صفحه مخصوصی داشته باشد . First boot device را به درایو مدیای مناسب ست می كنیم : CD-ROM اگر CD ویندوز , bootable است یا فلاپی درایو اگر از یك bootable floppy drive استفاده می كنیم .

ماشین را روشن می كنیم . اگر از CD-ROM می خواهیم boot شویم منتظر یك prompt

می مانیم : بعضی وقت ها لازم است كه یك كلید را فشار دهیم تا به سیستم بگوییم تا از درایو ROM بوت شود . به ویندوز اجازه می دهیم تا یك پارتیشن روی هارد درایو setup كند و آن را در صورت لزوم فرمت كند . اگر از یك درایو قدیمی كه شامل اطلاعاتی می باشد كه به آن ها احتیاجی نداریم استفاده می كنیم , باید پارتیشن قدیمی را delete كرده و پارتیشن جدیدی create كنیم . می توان این كار را از طریق رابط نصب ویندوز XP انجام داد . اما با ویندوز me و 98 ما باید كامپیوتر را با ساپورت CD-ROM روشن كنیم و Fdisk را اجرا كنیم . Fdisk را استفاده می كنیم تا پارتیشن های موجود را از بین ببریم و reboot كرده و سپس یك پارتیشن جدید create می كنیم كه با ظرفیت درایو match می شود . برای بار آخر reboot كرده و به ویندوز اجازه می دهیم تا پارتیشن ها را فرمت كند . برای ویندوز me و 98 , FAT32 مناسب است و برای ویندوز XP , NTFS . در این لحظه برنامه نصب ویندوز ما را با یك سری prompt های نصب راهنمایی می كند . بعد از یك جفت reboot , Windows desktop آماده است . قبل از اینكه به نصب برنامه ای بپردازیم ابتدا چك می كنیم تا مطمئن شویم تمام وسایل به صورت properly در device manager نمایش داده می شوند .